Een feelgood is vrolijk, niet al te ingewikkeld en heeft voor de spanningsboog nog een beetje drama. Maar dat betekent niet dat het verhaal weinig inhoud heeft of eenvoudig is om te schrijven. In deze serie leer je hoe je het meeste haalt uit een ‘simpel’ genre en hoe je dat het nodige gewicht geeft. Deze week: de geruststellende handen. 

‘Er gaat liefde in’

Iedereen weet het: oma’s koekjes zijn de lekkerste van de hele wereld. Oma kan het eenvoudig verklaren: “Mijn geheime ingrediënt is liefde.”
Of dat alles verklaart, zullen we nooit weten. Maar één ding is zeker: oma maakt de koekjes met de hand, dus gaat er tijd en aandacht in zitten. Hoe vaak ze al koekjes gebakken heeft, hoe routineus het ook voor haar lijkt, het is ambachtelijk. De koekjes zijn niet door een zielloze machine, maar met de hand door een mens gemaakt.

Op een soortgelijke manier zie je in feelgood vaak dat dingen die met de hand worden gedaan als iets geruststellends worden neergezet. Bakker, bloemist, kaarsenmaker of pottenbakker: als een personage dit beroep uitoefent, heeft het ieders vertrouwen. Als er met de handen wordt gewerkt, lijkt alles ineens te vertragen, op een prettige en fijne manier.

De kracht van handen

Het is niet zo gek dat het ambachtelijke werk zo’n aantrekkingskracht heeft voor een feelgood. Denk eens aan de woorden ‘zacht’ en ‘handen’. Combineer de woorden en bedenk wat handen kunnen doen. Dan denk je aan woorden als: strelen, omhelzen, omarmen, tranen wegvegen of aaien. Handen kunnen zelfs verbinden, verbanden of spalken als je gewond bent.

In meer of mindere mate is het feelgoodgenre een resultaat van deze ‘symboliek’ van handen. Je personages bieden of zijn op zoek naar deze geruststelling van wat handen letterlijk of figuurlijk kunnen doen. Bovendien verschaffen handen een vrij exclusieve toegang.

Omdat oma niet zoals een machine koekjes kan bakken, kunnen er op een goede dag een flink aantal dozijn worden gebakken, geen tienduizenden. En omdat iedereen hoogstens twee handen heeft en maar op één plaats tegelijk aanwezig kan zijn, is de aanrijking, de aanraking, de dienst van de handen ook niet altijd op afroep of ten alle tijden beschikbaar.

Zoek de handen in je feelgood

De (symbolische) kracht van handgemaakte dingen of de zachtheid van dingen die handen laten gebeuren, ligt aan de basis van iedere feelgood. Zonder deze handen, mist je verhaal een rode draad en een belangrijk thema.

Zorg er in een feelgood voor dat de symboliek van handen, zoals in dit artikel besproken, in je verhaal terugkomt. Dat hoeft niet letterlijk met personages die ambachtelijke beroepen hebben, of waar de altijd aanwezige kat kan worden geaaid. Maar zoek wel naar iets dat je personages kan raken.

Wat zijn de handen van mijn feelgood?

Om erachter te komen wat de ‘handen’ van je verhaal zijn, stel je jezelf de volgende vragen:

• Wat is de heldenreis van mijn personage?
• Wat moet daarvoor veranderen?
• Op wat voor manier heeft mijn personage daar hulp of ondersteuning voor nodig?
• Hoe kan dat gebeuren op een geruststellende, zo niet gezellige manier?
• Hoe zorg ik ervoor dat dat niet te zoetsappig wordt?

Dan kan je allerlei kanten op. Zo kan de geruststelling de vorm aannemen van bijvoorbeeld:

• Wandelingen (verder gaan)
• Een avondje gamen (je in nieuwe werelden verplaatsen)
• een middagje shoppen (nieuwe dingen waarderen)
• een bezoekje aan een eenzame oudere brengen ( je nuttig maken voor anderen)

Misschien kan je hier nog een mooie volgende symboliek bij bedenken. Die staan hier tussen haakjes, ter inspiratie.

Veel plezier met puzzelen!

Dit artikel verscheen eerder op Schrijven Online.
Heb je hulp nodig bij het schrijven van je boek? Kijk dan eens in mijn webshop voor de mogelijkheden voor manuscriptredactie.

Foto door Courtney Cook verkregen via Unsplash.

Een feelgood is vrolijk, niet al te ingewikkeld en heeft voor de spanningsboog nog een beetje drama. Maar dat betekent niet dat het verhaal weinig inhoud heeft of eenvoudig is om te schrijven. In deze serie leer je hoe je het meest haalt uit een ‘simpel’ genre en hoe je dat het nodige gewicht geeft. Deze week: het onverwacht geërfde huis.

Onbekend familielid, onbekend avontuur

In een feelgood duikt er met regelmaat een familielid op dat de held een huis nalaat. Een huis dat alleen onder voorwaarden verbouwd mag worden. Of er wordt een stapel brieven op zolder gevonden die een hele nieuwe familiegeschiedenis ontvouwt. Dat zorgt voor een dubbel avontuur met twee welbekende tropes. Daar kan je een mooi geheel van maken, maar ook in twee valkuilen tegelijk trappen.

Wie is oudtante eigenlijk?

Als de onbekende oudtante een huis nalaat, weet die tante van het bestaan van de held af, maar niet andersom. Kijk aan de tekentafel eens goed wat dat in de praktijk kan betekenen. Je kan dit als feit aannemen, maar als je al bedenkt hoe deze situatie kan ontstaan, heb je meteen een goede basis voor de rest van je verhaal. Probeer antwoord te vinden op vragen als:

• Hoe komt het dat juist de held wordt uitverkoren voor de erfenis?
• Waarom kent de held de oudtante niet?
• Wat wil oudtante dat er met het huis gebeurt?
• Waarom denkt oudtante dat de held goed voor het huis kan zorgen?
• Voldoet de held ook aan het beeld dat deze onbekende tante heeft van de held?

Schrijf in een regel of vijf een lopende tekst of samenvatting aan de hand van deze antwoorden. Dat geeft je niet alleen een basis voor in het opschrijfboekje, maar ook voor het centrale conflict en de spanningsboog. Als je bijvoorbeeld tussen de regels door leest dat je held geacht wordt financieel verstandig te zijn terwijl dat niet zo is, kan dat probleem later in het verhaal terugkomen.

Familiegeheim

Met mysterieuze familieleden komen er nieuwe familiegeheimen. Kijk hoe dat past bij de andere gegevens die je al hebt opgeschreven. Hier let je vooral op de aanwezigheid van het verhaalthema. Het is verleidelijk om financiële onverantwoordelijkheid een familiekwaal te maken, maar dan loop je het risico dat het verhaal daarin verzuipt. Vergeet om dat te voorkomen niet dat je ook over een nieuw begin of een nieuwe setting schrijft met het geërfde huis.

Om te veel overduidelijke clichés te vermijden, is het veiliger om aan de tekentafel te schrijven over ‘iets anders doen dan eerst’ dan ‘het roer omgooien’ of ‘een nieuw begin.’  Lees: het hoeft niet groots, of overduidelijk te zijn om interessant te zijn. De heldenreis van je personage hoeft niet van het leven van een verwend miljonairskindje naar dat van een arme, tevreden minimalist te gaan. Een heldenreis gaat erom dat je held verandert. Het is wat riskanter om dat thematisch te weerspiegelen als  je twee belangrijkste tropes in het verhaal een welbekende basis voor je verhaal vormen. Dat kan je ook in het karakter van je personage zichtbaar maken.

Op deze manier kan je een familiegeheim of een familiegewoonte subthema’s maken van de heldenreis van een held die dingen anders gaat doen. Zorg ervoor dat de familieleden geen personificaties van deze thema’s worden, maar personages met hun eigen willetjes en dromen zijn. Af en toe mogen ze raakvlakken met een thema hebben, maar ze zijn meer clichébestendig als ze hun bestaansrecht niet ontlenen aan een ruzie om de erfenis of een familietrauma.

Dit artikel verscheen eerder op Schrijven Online.

Foto door Tierra Mallorca verkregen via Unsplash.

Een feelgood is vrolijk, niet al te ingewikkeld en heeft voor de spanningsboog nog een beetje drama. Maar dat betekent niet dat het verhaal weinig inhoud heeft of eenvoudig is om te schrijven. In deze serie leer je hoe je het meest haalt uit een ‘simpel’ genre en hoe je dat het nodige gewicht geeft. Deze week: de geboorteplaats.

Terug bij af

Vaak gaan personages na een scheiding of ontslag terug naar hun geboorteplaats om zaken weer goed op een rijtje te zetten. Vaak blijven ze daar ook, omdat die nieuwe manier van leven beter bij hen past. Ze zijn dus terug waar ze ooit begonnen zijn, maar dan in de positieve zin; op een manier die hun leven verrijkt. Dit is op zichzelf een prettige insteek voor een boek. Zo heb je het spreekwoordelijke cirkeltje mooi rond. De vraag die je jezelf daarbij moet stellen is: wat is onder de oppervlakte de betekenis van dat cirkeltje?

Wat is het cirkeltje?

Stel dat je hoofdpersonage is ontslagen. Het gaat van een leven met tijdstuk en status in de stad naar het rustige, anonieme platteland en komt erachter dat kleinschalig werken veel beter aansluit bij diens ideale leven. Die kantoorbaan was er alleen maar om de ouders na de middelbare school niet teleur te stellen met een ‘eenvoudige’ baan of opleiding.
Dat is de eerder genoemde oppervlakte. Wil je meer uit je verhaal halen, vraag je dan af of er iets is dat ervoor zorgde dat je personage zélf ook naar de stad wilde vertrekken.

• Was het vroeger een pleaser en eigenlijk nu nog steeds?
• Moet het zich nuttig kunnen voelen (in een belangrijke baan)?
• Was er toch een hang naar avontuur, ondanks de betrouwbaarheid van het leven op het platteland?

Kortom: tussen het begin van het leven op een andere plaats en de terugkeer naar de geboorteplaats is er iets dat niet veranderd is en niets te maken heeft met de eigenlijke plaats, voormalige ex-partner of baan. Dat heeft vaak met karakter of een bepaalde, meer diepgaande levenservaring of -overtuiging te maken. Het cirkeltje dat je rond wil maken met de terugkeer naar de geboorteplaats is dat iets wat eerst niet opgelost kon worden, of waar op een andere manier de tijd niet rijp voor was. Maar op het eind van het verhaal in de geboorteplaats, komt dat alsnog goed.

Ik ken je nog van vroeger!

Of het hele dorp je personage nog van vroeger kent, of je personage als Wim Sonneveld in een compleet veranderde omgeving terechtkomt: waak voor het cliché dat je vrijwel alles aanwijsbaar vergelijkt met de situatie zoals die vroeger was.

Als je de terugkeer naar de geboorteplaats aanneemt als het begin van de drie-aktenstructuur, probeer dan na het inciting incident niet of nauwelijks meer terug te blikken. Zowel je personage als je verhaal moeten verder. Hier en daar een flashback of een gesprek met een oude bekende kan geen kwaad. En natuurlijk mogen oude vrienden als medepersonage worden ingezet.

Maar probeer ervoor te waken dat alles een directe vergelijking wordt tussen vroeger en nu.

Als je toch wil dat de situaties van vroeger en nu als een contrast of vergelijking lezen, kan je dat alsnog uitwerken door middel van een sterke uitwerking van of een verdieping op je verhaalthema. Of zet beeldende symboliek of sfeeromschrijvingen in.

Dit artikel verscheen eerder op Schrijven Online ..

Heb je hulp nodig bij het schrijven van je boek? Kijk dan eens in mijn webshop voor de mogelijkheden voor manuscriptredactie.

Foto door Chad Greiter verkregen via Unsplash.

Een feelgood is vrolijk, niet al te ingewikkeld en heeft voor de spanningsboog nog een beetje drama. Maar dat betekent niet dat het verhaal weinig inhoud heeft of eenvoudig is om te schrijven. In deze serie leer je hoe je het meeste haalt uit een ‘simpel’ genre en hoe je dat het nodige gewicht geeft. Deze week: de geheimzinnige brief.

Een spannende onthulling

Je personage vindt een brief of een doos op zolder nadat een familielid overlijdt. Plotseling staat de wereld op zijn kop. Familieleden zijn niet degene die je held dacht dat ze waren, of er blijkt een compleet hoofdstuk uit hun leven compleet verzwegen te zijn. Een hoofdstuk dat aanleiding geeft tot een avontuur of mysterie in de breedste zin van het woord. Deze spannende onthulling is vrij bekend als trope en daarmee clichégevoelig. Wees daar alert op en voorkom zo een aantal veelgemaakte fouten en haal er het meeste uit wat erin zit.

Het is maar een flashback

Of nu blijkt dat opa vreemdging en je held op zoek gaat naar een hele schare aan halfbroers, of dat blijkt dat oudtante een rijke kennis had in een tropisch land waar nog iets moois te halen valt, deze trope gaat uit van een flashback als basis voor het verhaal. Vroeg of laat kom je mensen of feiten tegen die iets vertellen over het leven van opa of oudtante. Hoogstwaarschijnlijk komt daardoor de nodige flashback voorbij. Onthoud dat een flashback een slechte schrijftechniek is om iets duidelijk te maken. Het is geen middel om een compleet plot mee te bouwen. Met te veel flashbacks wordt de verhaalstructuur rommelig.

Weet wie de hoofdpersoon is

Opa of oudtante mogen dan de aanleiding hebben gegeven voor een interessant verhaal, je held is nog altijd de hoofdpersoon van het verhaal en wiens groei de lezer mee gaat maken. Zorg ervoor dat je vooral blijft schrijven over hoe je held alles beleeft en dat die emotionele beleving datgene is waar je boek zijn overtuigingskracht vandaan haalt. Een verhaal kan niet draaien op een opsomming van feiten over een avontuur, of dat nu een nieuwe familiekroniek is of nieuw vergaarde rijkdom. De lezer heeft als houvast de beleving van de hóófdpersoon nodig. Ook als je de belevingen van opa of oudtante centraal stelt. Je schrijft niet voor niets met flashbacks. Als het verhaal om opa of oudtante gaat, had je net zo goed in het hier en nu van hun leven kunnen schrijven. Bedenk waarom je voor de trope van de verloren brief hebt gekozen, dat is niet voor niets. Wat wil je over je held vertellen?

Parallelle verhaalthema’s

Het voordeel van een verhaal dat terugblikt op een persoon in het verleden, is dat het veel ruimte geeft om een verhaalthema op verschillende manieren te belichten en op een persoonlijke manier uit te werken. Daarvoor hoeven de betrokken personages geen familie te zijn. Neem het thema relaties. Zowel de persoon uit het verleden als jouw held in het heden kunnen daar op hun eigen manier mee worstelen. Leert je held door de lessen van de ander, of kan die ervoor zorgen dat er een cirkel rond is, of een hoofdstuk wordt afgesloten? Als je op meerdere manieren van dichtbij naar een verhaalthema kan bekijken, doet dat een verhaal altijd goed.
Zeker in feelgood; als er een cirkel rond is of een spreekwoordelijk hoofdstuk op een fijne en heilzame manier wordt afgesloten, slaat je lezer met een goed gevoel je boek dicht.

Dit artikel verscheen eerder op Schrijven Online.

Heb je hulp nodig bij het schrijven van je boek? Kijk dan eens in mijn webshop voor de mogelijkheden voor manuscriptredactie.

Foto door Olha Vilkha 🇺🇦 verkregen via Unsplash